Xan, a despedida abonda nas raíces da crenza popular galega: nos seus mitos e ritos de orixe pagana, vestidos o longo dos séculos con adornos cristiáns para fuxir da condena. É unha historia de hoxe e de sempre: unha visión actual da santa compaña. Acompaña á narración elementos iconográficos vencellados á cutura da nosa terra, ademáis dunha características sempre presente no pobo galego: as despedidas...

Lucila non pode crer o que ve no enrexado da porta da súa casa: “Xan, ¿es ti?” Xan volta á súa aldea natal despois de moito tempo de ausencia. A medida que a nova do regreso de Xan exténdese entre todos os seus veciños e achegados a tensión medra...Beto teme o reencontro co seu pasado; os dolorosos recordos voltan de novo para atormentarlle.Cosme acolle a nova do regreso  con misteriosa calma; os seus enfrontamentos con Xan foron os detonantes da partida deste. Din das despedidas que son moi tristes...

Foi rodada íntegramente nos montes, camiños e lugares da aldea de Toutón, no Concello de Mondariz en Pontevedra.

Pódese ter máis novas sobre o proxecto nos seguintes enderezos:
http://xanadespedida.blogspot.com/
http://www.myspace.com/xanadespedida
http://www.contacontos.com