Este proxecto é o guión gañador do concurso de guións Compostela Plató do V Curtocircuito de Daniel Utrilla. O premio consiste na súa rodaxe. Na edición deste ano inclúese a presenza dun “Director Invitado” na rodaxe que axudará a Daniel a levar a bon fin o traballo. O noso director invitado é o coñecido curt galego Rubén Coca.
A princesa alegría empezou como unha historia sobre a esquizofrenia e terminou sendo un conto sobre a vida. O guión narra a dramática vida de Eva, unha escritora de contos que padece esquizofrenia paranoide.
Acompañarémola por distintas etapas da súa vida a través dos ollos dun neno, Alberto, que é á súa vez a primeira das alucinacións que atormentan á muller.
A princesa alegría é unha dramática fábula sobre a amizade, a vida e a aceptación dun mesmo.

EVA é unha nena duns 12 ou 13 anos loura e moi bonita que se coloca fronte á clase e comeza a ler un conto escrito por ela. O relato narra a historia dunha nena, Alegría, cuxa soa presenza outorga a felicidade aos que a rodean...
ALBERTO é un neno da mesma idade que EVA e acompáñaa sempre. Sempre están xuntos. Pero unha tarde ALBERTO camiña polo corredor da escola observando o último debuxo que lle regalou a súa amiga, que posúe grandes dotes artísticos, pero algo estraño comeza a ocorrer. As luces apáganse progresivamente ao mesmo tempo que os berros dunha nena e unha muller aterrorizan ao raparigo. A estrana figura dun rei ancián achégase cara a el, ata que o agarra e arrástrao ata a negrura.
...Un decrépito rei ao decatarse da existencia de Alegría decide raptala e para iso destrúe o seu marabilloso reino. A pequena, ao ver todo o que amaba en ruínas comezou a chorar por primeira vez na vida e o seu choro non cesaría...
ALBERTO esperta nunha estraña habitación chea de papeis, debuxos e recordos, todos son de EVA. Ao investigar descobre que detrás dos debuxos colgados de en a parede hai unha porta vermella. O asustado neno ábrea e sae por ela. Aparece nun sucio apartamento que parece o fogar duns toxicómanos. Unha muller duns 25 anos chora amargamente sobre un colchón, é EVA. Que abraza ao neno, Alberto recoñécea e sorpréndese ao descubrir que a súa amiga é maior.
Tras unha gran crise da moza, que non parece estar moi corda, descubrimos que ALBERTO é unha máis das múltiples alucinacións dunha esquizofrénica. EVA está enferma e bota a ALBERTO da súa vida para evitar volver pasar por un inferno. O neno esnaquizado volve sobre os seus pasos e encérrase novamente na habitación das cousas esquecidas.
...Alegría é encerrada nunha mazmorra, ata que lle diga ao rei como pode ser feliz. E alí pasará máis de 10 anos ata que caia moi enferma. Nese momento, o rei sente o peso da culpa e reconstrúe o seu reino...
A porta vermella ábrese novamente, esta vez soa como invitando a pasar. O neno, coa esperanza de volver ver a EVA cruza o limiar sen pensalo. Atópase na habitación dun hospital, en cuxa cama xace EVA ao bordo da morte. O neno achégase á cama e EVA dálle a benvida sendo consciente de que só foi feliz cando ALBERTO estaba ao seu lado. Os dous fúndense nun abrazo antes de que a muller morra e os dous volvan estar xuntos para sempre.
...Ao ver o seu reino reconstruído A pequena Princesa Alegría descubriu o que era a felicidade e puido responder ao rei: ?
Non es feliz porque nunca fuches desgraciado

Santiago

Iniciativa de Incolsa, producido por Ficción e co patrocinio da Consellería de Cultura e deporte