Cada amencer, os protagonistas deste documental lánzanse á conquista dunha quimera de sol e descanso. Desenfundando sombrillas no canto de pistolas, tirando de carriños e hamacas no canto de cabalos e alforxas, estes homes representan unha peculiar versión do Afastado Oeste, na que cada centímetro de praia e cada minuto contan. Con esa loita, a promesa de descanso convértese nunha carreira polo tempo e o espazo, a mesma carreira ancestral do home agora tamén durante as vacacións.
Os conquistadores desta praia, homes castizos e con panza, se calan as súas gorras e entornan os ollos, falan parco e claro. Evocan, sen eles sabelo, aos heroes do CinemaScope. As súas historias e os seus silencios veñen de lonxe. Son antihéroes, xentes de xestos e xeitos que recordan a un tío afastado ou a un coñecido do barrio. Representan o ocaso dunha epopeia, unha España cañí de saber intuitivo e lóxica aplastante que agora extínguese.

Un galego desconfiado, un madrileño socarrón, un maño cabezota, un asturiano contestatario, un arxentino charlatán e un navarro picantón.
Unidos polos anos, a casualidade ou a obsesión por conquistar a mesma praia, estes cabaleiros andantes, armados de tumbonas e sombrillas, resístense cada verán a unha realidade: o paso do tempo.
Últimos exemplares dunha especie en vías de extinción, son o retrato da España profunda dos nosos días.
Os seus movementos na conquista da area son dunha meticulosidade asombrosa, máis propia dunha clase de tai-chi que dun día de vacacións. Os cinéfilos recoñecerano enseguida: é a versión cañí de Jacques Tati.

Benidorn.

Premio Benibecas ao mellor proxecto documental (Fundación 30km/s, Barcelona 2004). Tamén gañou un premio Panasonic en 2005, no Doc´Amateur Film Festival. Premio ao mellor documental galego no IV Festival Internacional de Documental Play-Doc (Tui, 2008).